Jak wygląda praca u Grażyny Kulczyk? On wie i wspomina to raczej średnio: "Musiałeś zmieniać buty pani prezes z gumofilców na szpilki. UWŁACZAJĄCE to było"

Ona chciała, żebym tam ją ochraniał. Bardzo mi się to nie podobało, że jesteś traktowany jako służba, a nie jako ochroniarz. Tym bardziej że w rozmowie mnie zapewniano, że ja mam jeszcze stanowić taką osłonę kontrwywiadowczą dla nich.

Życie zweryfikowało to tak, że nosiłeś siatki z zakupami i musiałeś zmieniać buty pani prezes z gumofilców na szpilki, jak sobie wchodziła do swojej G klasy i wiesz, z placu budowy na przykład w ubłoconych walonkach, wystawiała nogę i pan się wykaże, panie Adamie. Nie, uwłaczające to było.

Wtedy na początku było dobrze płatne, lepiej niż było w Afganistanie, ale potem, jak sobie to zacząłem analizować, to nie było warte. Bo były takie tematy, że na przykład ona wsiada do samochodu i jedziemy, nie wiesz gdzie, jedziemy na dworzec w Poznaniu, ona wsiada do pociągu pośpiesznego do Warszawy. Jeden z teamu, ja byłem zawsze w teamie, nie? Czyli jeden z teamu wsiada z nią do pociągu, ona mi mówi: "Panie Adamie, spotykamy się w Warszawie, proszę mnie odebrać z Dworca Centralnego".