Roksana Węgiel rozpamiętuje pierwsze spotkanie z Kevinem: "Nie miał jakiejś takiej energii życiowej wtedy". Wszystko zmienił temat WIARY

To było naprawdę coś niesamowitego, pierwszy raz poczułam takie emocje i zupełnie się tego nie spodziewałam, myślę, że Kevin też. Opowiadał mi, że przyszedł do studia z takim założeniem, że "O dobra, kolejna artystka, napiszemy jakieś numery i tyle". Od razu zaiskrzyło.

Ta relacja powstała z tej wiary. Kiedy Roksana przyszła do nas, do studia, robić pierwsze wspólne numery, to od razu zaczęliśmy rozmawiać o wierze. Ja miałem krzyż i chyba Roksana zagaiła na zasadzie: "O, masz krzyż". Wtedy, tak po ludzku, nie wydawał to się najrozsądniejszy związek - na pewno z jej strony, jednak jestem od niej trochę starszy, mam też syna z poprzedniego związku - więc nie wyglądało to raczej dobrze. Ale zaczęliśmy rozmawiać i ja też bardzo dużo się modliłem, żeby osoba, którą spotkam na swojej drodze, była tą ostatnią, od Pana Boga.

Tak poznaliśmy się i długo, długo nic przez kilka godzin. Po prostu nawet na siebie wtedy nie patrzyliśmy. Nawet na siebie nie spojrzeliśmy przy pierwszym takim przywitaniu, więc to było takie, no dobra, no jakiś gość jest w studio, on też nie miał wtedy jakiejś takiej energii życiowej. No nie wszedł do studia pełen energii, tylko raczej był trochę w innym świecie. Najpierw zaczęliśmy rozmawiać chwilę o muzyce. Ja w ogóle wtedy rozmawiałam z innymi osobami, które znajdowały się w studio, raczej z nim tak nie do końca. Ale w pewnym momencie zaczął się temat wiary z taką jeszcze inną osobą, która po prostu też pracowała w tym studio. No i ja jakoś się bardziej tak zaangażowałam, mówię, to niecodzienne, żeby w studio o tym rozmawiać.

Zaczęliśmy o tym rozmawiać, no i faktycznie, jak spojrzeliśmy sobie w oczy, to ja mówię: coś jest na rzeczy, ale jeszcze nie wiem co. Miałam takie poczucie, zresztą jemu o tym też powiedziałam oczywiście, z biegiem czasu, nie od razu, żeby sobie nadziei też zbyt wielkiej nie zrobił, ale czułam coś takiego. Wiesz, że po prostu spojrzałam mu w oczy i mówię: coś jest, czuję coś takiego.