Beata Pawlikowska: "Nigdy nie żałowałam, że nie mam dzieci"
"Wcześniej wydawało mi się, że może powinnam to zmienić, bo tak cały czas mówili mi ludzie" - opowiada dziennikarka. "Teraz uważam, że to jest super i wcale nie mam ochoty nic zmieniać. Nie interesuje mnie co inni na ten temat myślą".
Od czasu ubiegłorocznej kampanii społecznej Nie odkładaj macierzyństwa na potem, która odniosła skutek raczej odwrotny od zamierzonego, coraz więcej kobiet mówi publicznie o tym, że decyzja o urodzeniu dziecka jest prywatną sprawą i nie powinni się do niej wtrącać teściowie, babcie, a zwłaszcza politycy i dziennikarze.
Magdalena Cielecka określiła niedawno tego typu "niewinne" pytania jako nieeleganckie i okrutne. Jej zdaniem założenie, że każda kobieta marzy o dziecku, jest pozbawione podstaw. A największy problem robi się, gdy kobieta marzy o dziecku, którego nie może mieć, o czym osoba zadająca nietaktowne pytania raczej nie pomyśli.
Jeszcze straszniejsze są te nieustanne sugestie i pytania o dziecko. T**o nie tylko jest nieeleganckie, ale zwyczajnie okrutne. Jak można zadawać takie pytanie komuś, jeśli nie wiemy, dlaczego nie ma dziecka?**_ - mówiła Cielecka w wywiadzie dla _Urody Życia. Może on jest właśnie zrozpaczony, że go nie ma. Albo że nie ma partnera. Ale nie będzie przecież o tym opowiadał w gazecie! Jako kobieta, miałam wiele takich sytuacji.
Zalety bezdzietności dostrzega coraz więcej kobiet i coraz częściej uważają, że nie powinny się komukolwiek z tego tłumaczyć. Teraz do tego grona dołączyła Beata Pawlikowska, która stwierdziła, że świadomie nie zdecydowała się na dziecko i teraz jest jej z tym dobrze:
Absolutnie nigdy nie żałowałam, że nie mam dzieci. Czego miałabym żałować? - zapewnia w tygodniku Gwiazdy. Ludzie w moim wieku, którzy mają duże rodziny, są rodzicami dorosłych dzieci. I tak naprawdę już dzieci nie mają, bo one same zdążyły pozakładać własne rodziny. I właśnie teraz ci ludzie stają przed bardzo dużymi problemami, bo muszą nagle odnaleźć się w życiu w pojedynkę. Jestem singlem, samotnikiem. Wcześniej wydawało mi się, że to nie jest dobre, że może powinnam to zmienić, bo tak cały czas mówili mi ludzie. Teraz uważam, że to jest super i wcale nie mam ochoty nic zmieniać. Nie rozglądam się za kimś z kim mogłabym być, tylko żyję sobie po swojemu. Nie interesuje mnie co inni na ten temat myślą.
