Tak kelnerki wspominały pracę w Zatoce Sztuki i The Roof: "Strój jak do teatrzyku erotycznego"

Jakiś czas temu, po 12 latach, do mediów znów wrócił temat tajemniczego zaginięcia Iwony Wieczorek. Sprawą zainteresowało się krakowskie Archiwum X, które na nowo przesłuchało kilka osób - w tym między innymi Pawła P., któremu postawiono zarzut "utrudniania postępowania karnego poprzez usuwanie śladów i dowodów, zacieranie śladów przestępstwa, a także podawanie nieprawdziwych informacji w sprawie". Po ponad dekadzie udało się również ustalić tożsamość "pana ręcznika", który to tamtej feralnej nocy podążał za 19-latką.

ZOBACZ: Patryk Kalski przed śmiercią chciał rozmawiać o Zatoce Sztuki. "Służby nic tu nie znajdą"

Tuż przed świętami Bożego Narodzenia media zainteresowało również nieoczekiwane wkroczenie śledczych do budynku byłej Zatoki Sztuki. Mimo że prokuratura początkowo nie chciała zdradzić, czy podjęte tam działania miały związek z Iwoną Wieczorek, to wkrótce pojawiły się informacje w mediach, że to właśnie dlatego policjanci zaczęli przeszukiwać Nową Zatokę. W sprawie wypowiedział się również były właściciel lokalu - Marcin T., który zarządzał też między innymi Dream Clubem, w którym Iwona imprezowała w noc zaginięcia. Mężczyzna stwierdził, że Zatoka jeszcze nie działała, kiedy 19-latka zaginęła i nie ma żadnej wiedzy na temat jej zniknięcia.

O Zatoce Sztuki mówiło się już od dawna, między innymi w kontekście szemranych interesów i przestępczej działalności "Krystka", zwanego również "łowcą nastolatek". W książce "Zatoka Świń" autorstwa Bożeny Aksamit i Piotra Głuchowskiego możemy przeczytać, że Zatoka miała dwa oblicza. Z jednej strony była to mekka szeroko pojętej kultury, a z drugiej zaś - imprezowa miejscówka o dość kiepskiej reputacji.

"Drugie oblicze" Zatoki Sztuki: "W jednej strefie bankowe szkolenia, w drugiej KOKS I BOTOKS w jacuzzi"

W Zatoce Sztuki dbano o selekcję gości oraz... personelu. Z książki dowiadujemy się, że w plażowej restauracji gości zabawiali "sami przystojni bruneci o delikatnej urodzie", a pomiędzy imprezującymi przemykały "tylko najpiękniejsze" dziewczyny. O pracy w samej Zatoce i na ostatnim jej piętrze, w The Roof, wypowiedziały się wówczas kelnerki, które przyznały w rozmowie z reportażystami, że uroda była tam sprawą nadrzędną.

Te z nas, które nosiły drinki w części plażowej, musiały być ładne i sprawne, to wystarczało. Chodziły w szortach i obcisłych podkoszulkach jak w wielu knajpach. Wyżej mogły robić tylko najszczuplejsze, najwyższe i gotowe pracować w stroju jak do teatrzyku erotycznego. Szpilki, minióweczki, świecące bluzeczki podkreślające biust. Nazywali je moetkami, od szampana, do którego miały zachęcać klientów. Pracowały jak typowe gejsze - opowiadała w książce jedna z byłych kelnerek The Roof.

Prócz alkoholu na dachu chodziły narkotyki. Myśmy też brały, żeby się wyluzować, mieć energię i wytrzymać zapachy z ust co niektórych facetów. Któregoś dnia miałam poranną zmianę, a na schodach plaży leżał naćpany koleś. Miał otwarte oczy, oddychał - ale poza tym był sztywny jak trup. Po jakimś czasie przyszła jego dziewczyna i wlała mu w gardło wódkę. Powstał i poszedł - opowiadała inna pracownica w "Zatoce Świń".

Spodziewaliście się, że tak to tam wyglądało?