Usłyszałam o tym gościu, kiedy odwiedził punkt z rurkami z kremem i doprowadził do tego, że z dnia na dzień pół Warszawy stanęło po te rurki w kolejce. Sukces. Nie lubimy tego. Sprawczość. Każdy chciałby mieć, nie każdy potrafi i nie pomogą mu w tym żadne superkursy. Bo ze sprawczością jest jak z seksapilem. Można nago chodzić po ulicy i nikt nie zauważy, ba nawet się w czoło nie puknie. Aż tu nagle wchodzi ktoś, idzie sobie ubrany i wszystkim opadają szczęki, a temperatura rośnie. Albo masz, albo nie. Książulo to ma.
Od historii z rurkami zasubskrybowałam jego kanał. Jak tysiące śmiałam się do łez z testów cateringów i dziękowałam w duchu, że jednak czegoś tam nie zamówiłam. Od jakiegoś czasu Książulo zaczął odwiedzać hotele. A influencer, który sam płaci za pokój, zamawia jedzenie do pokoju i wymaga - to Sodoma i Gomora. Bo, w przeciwieństwie do 99,9 proc. influ w Polsce nie jest opłacony.
Kiedy stanął hotel w Pobierowie, pomyślałam sobie, że jeszcze do szczęścia brakuje im Książula. I rzeczywiście tam pojechał. Wynajął apartament i się zaczęło. Bo Książulo sprawdził, nagrał i opublikował, co w danym dniu można było mieć w cenie pokoju za prawie 5 tysięcy i jak smakują dania w restauracji. Kilka milionów ludzi to już obejrzało, powtarzać się nie chcę, mamy na jego filmie szczery zawód nad tym, co zastał, jak chłodził głowę lodem robiąc Ice Bucket challenge Pobierowo 2026, a na koniec próbował się dodzwonić do recepcji. Jako fanka brytyjskiego poczucia humoru, opierającego na obserwacji i bezlitosnym sarkazmie, byłam zachwycona, ale jednocześnie pomyślałam z troską, co będzie dalej, bo szykowało się starcie giganta, miliardera z influencerem.
WIDEOKarolina Korwin Piotrowska o kulisach pracy w TVN i konflikcie z gwiazdami
Kiedyś historia starcia Pobierowo vs. Książulo będzie w podręcznikach PR-u kryzysowego w rozdziale: czego nie robić. Bo ktoś zadecydował, a dobrzy ludzie wysłali influencerowi pismo, żeby Książula w sieci hoteli Gołębiewski nie obsługiwać. Książulo to sprawdził, zadzwonił, wszystko nagrał - ban miał. Pojechał więc po raz ostatni - bo ban był od konkretnego dnia - popływać w hotelowym aquaparku. Traf chciał, że spotkał tam dyrektorkę obiektu - pewnie przechodziła z tragarzami oraz szefa szefów, czyli samego Gołębiewskiego, pewnie jej pomagał te bagaże nieść. Jak na ludzi kulturalnych przystało, wypili herbatkę, nie dali sobie po buzi, nawet okazało się, że szef wszystkich szefów nic nie wie o banie. Miło.
I to wszystko byłaby fajna anegdotka, gdyby nie to, że Książulo, delikatnie mówiąc, wkurza niektórych. Pan Hajto, "osoba znana", na swoim tik toku, wypomniał Książulowi, że jest nobody, że to gówniarz, że nie ma kompetencji, nawyzywał go, a na koniec stwierdził, że Książula recenzje, niektóre, są kupione, bo pan Hajto znał śp. Gołębiewskiego, a w ogóle, to nie należy krytykować biznesu założonego przez zamożnego i jak Hajto mówi - a jak on mówi, to przecież wie - niemal świętego człowieka.
TikTok to zło, lepszego dowodu nie trzeba. Zawsze mnie zastanawia, co myślą sobie dorośli ludzie, jeśli w ogóle to robią, nagrywający ranty na kogoś i publikujący to w sieci. Szczególnie jeśli zarzucają komuś kłamstwo, przestępstwo i oszustwo. Mam nadzieję, że mają na koncie wystarczająco dużo kasy, żeby się wypłacić w sądzie, do którego, mam nadzieję, Książulo pana Hajto, który chyba nadal przeżywa rok 2007, zaciągnie. Filmiku na profilu już nie ma, wiadomo, kozak w necie, a …. w świecie. Ale syf pozostał.
Mój zacny, starszy kolega, Kuba Wojewódzki też swoje dorzucił po recenzji pewnego lokalu w stolicy, w którym oddzieleni od pospólstwa, znani, lubiani i ponaciągani, jedzą swoje bardzo drogie jedzonko, a potem robią ustawki z paparazzi. Książulo zwrócił uwagę na ceny, bo te są z kosmosu, no, ale jeśli nie chcesz z chamstwem jeść, trzeba zapłacić. Przynależność do wybranych kosztuje, można zacząć od pizzy za prawie 70 zeta. I serio, wstyd mi się za Kubę zrobiło, bo napisał w "Polityce", a tam się skasować nie da, że "Panie Książu. Niektóre lokale mają ceny i dania obliczone na jeden cel. Żeby nie jadać w towarzystwie takich jak pan".
W Wikipedii pod hasłem "klasizm" powinno się to znaleźć. Nic innego już nie potrzeba. Czytałam ostatnio bardzo ciekawą książkę "CZAS REWOLUCJI. POSTĘP I OPÓR. OD 1600 DO WSPÓŁCZESNOŚCI", o widocznej analogii między czasami przed rewolucją francuską a dzisiejszymi, gdzie ludzi bogatych i uprzywilejowanych tak w pewnym momencie odkleiło od tego dobrobytu i ciastek jedzonych wyłącznie w fajnych miejscach nie dla chamów, że radę dały temu dopiero gilotyny. Co było potem, można sprawdzić, ale analogii jest z dzisiejszymi czasami zdumiewająco dużo.
Nie znaczy to, że zachęcam do budowania gilotyn. Historia z Książulem i reakcje na to, kim jest, co robi i czy jest w czapce, pokazują sporo. Idą nowe czasy, a z nimi nowe autorytety, które, czy to się komuś podoba czy nie, zabierają rynek, zarabiają na tym, niekoniecznie dlatego, że przeczytali wszystkie kucharskie książki świata, ale dlatego, że wiedzą, jak dotrzeć do ludzi, bawi ich to, może w przeciwieństwie do wielu, także z mediów, sprawia im to przyjemność. Seksapilu nie kupisz, pizzę za worek kasy tak. Deal with it.
