TYLKO NA PUDELKU: Pochwalił się zdjęciem z Martą Nawrocką z USA. Teraz ujawnia, jak to wyglądało od kulis: "Podeszła z całą swoją świtą"

Nie skorzystać z okazji spotkania Pierwszej Damy na moście Brooklyńskim i nie zrobić sobie z nią zdjęcia? Please. W skrócie: był small talk, jej towarzyszki nas po chwili poznały, zapytała, czy tu mieszkamy (chciałbym) i życzyła mi wszystkiego naj z okazji urodzin

Wiesz co, też rozmawialiśmy nawet dzisiaj z moją przyjaciółką na ten temat. Pytała mnie, z kim bym chciał zatańczyć. I wiesz co, ja całe życie tańczyłem na weselu, czyli z kobietami. Jest to dla mnie naturalne i myślę, że jeżeli miałbym wybór, to jednak zatańczyłbym z kobietą. Moja orientacja nie ma nic do tego. Natomiast tak jak mam tutaj parę damsko-damską, czy wcześniej Jacek Jelonek właśnie ze swoim partnerem - super

Było to bardzo przypadkowe, bardzo spontaniczne i zdjęcie powstało na pamiątkę tej dla mnie abstrakcyjnej sytuacji, bo był to drugi koniec świata i nie sądziłem, że spotkam pierwszą damę, jakąkolwiek pierwszą damę, a co dopiero na moście Brooklińskim. Więc mówię - dobra, uwiecznijmy ten moment, bo nikt nie uwierzy

Wyglądało to tak, że idziemy sobie i na samym końcu mostu Brooklińskiego dostrzegłem dwóch takich postawnych mężczyzn w garniturach ze słuchawkami w uchu. Ja miałem takie, co oni, mostu bronią chłopaki? Po czym się rozejrzałem dookoła i mówię: Bruno, pani prezydentowa. No i na początku nie wiedziałem, co robię, w takim szoku, że na drugim końcu świata spotkałem pierwszą damę, że mówię dobra, dawaj, uczcimy to zdjęciem, nie uwierzą, jak będziemy opowiadać tę historię. Więc powiedziałem: "Przepraszam, dzień dobry, czy można się przywitać?" Od razu podeszła z całą swoją świtą tam. Nawet nie wiem, czy ochrona mówiła po polsku, bo zaczepiliśmy najpierw ochronę, żeby zapytać o to pozwolenie, to oni na nas spojrzeli i nic nie powiedzieli. Usłyszały nas dopiero jej towarzyszki podróży.

Zgadza się, że to była jakaś tam świta z kancelarii. No i tak, hej, hej, dzień dobry, dzień dobry. Zrobiliśmy sobie zdjęcie, zapytała nas, czy tutaj mieszkamy. Ja powiedziałam, że nie, że jesteśmy na moich urodzinach. Złożyła mi życzenia. Jedna właśnie z jej towarzyszek powiedziała, że ona nas kojarzy z "Love Never Lies". No i pani Marta powiedziała, że wybaczcie, że ja Was nie znam, ale koleżanka jest młodsza. Ja mówię, luz, nic pani nie straciła, mówię spokojnie. Było krótko, ale bardzo miło. Nie mogę złego słowa powiedzieć o tym spotkaniu, bo naprawdę było bardzo miło