Kim są RODZICE Mai Chwalińskiej? Nie wywodzą się z zamożnego środowiska tenisowych elit

Historyczny mecz Mai Chwalińskiej z Igą Świątek w ramach półfinału turnieju w Wuhan zakończył się wygraną tej pierwszej. Droga na szczyt 25-letniej Dąbrowianki diametralnie różniła się od ścieżek wielu rywalek z międzynarodowych turniejów. Chwalińscy nie wywodzą się z zamożnego środowiska tenisowych elit i na starcie kariery córki nie dysponowali budżetem pozwalającym na beztroskie opłacanie zagranicznych akademii. Zamiast tego zaoferowali Mai pełne zaufanie, stabilność i bezpieczny dom w Zagłębiu Dąbrowskim. To właśnie tam, dzięki wsparciu lokalnej społeczności oraz niezłomności rodziców, dziewczyna stawiała pierwsze sportowe kroki, które doprowadziły ją do prestiżowych batalii z liderkami rankingu.

DRAMAT Igi Świątek w starciu z Mają Chwalińską. Przegrała spotkanie, na korcie walczyła z ogromnym bólem

Niezwykle ważną rolę w sportowej biografii Mai odgrywa jej mama, Marcela Chwalińska. Kobieta na co dzień jest zatrudniona jako recepcjonistka w Centrum Sportu i Rekreacji w Dąbrowie Górniczej - dokładnie w tym samym obiekcie, w którym mała Maja jako siedmiolatka po raz pierwszy chwyciła za rakietę. Aby móc osobiście wspierać córkę podczas jej najważniejszych startów, pani Marcela wykorzystuje urlop wypoczynkowy i melduje się na trybunach. Tam jednak nie ukrywa ogromnych nerwów; sama przyznaje, że ładunek emocjonalny bywa tak przytłaczający, że w kluczowych momentach musi na chwilę opuścić kort. W jej wypowiedziach powraca nie tylko duma z postępów córki, ale też pamięć o babci Ewie, która stale czuwa nad sukcesami Mai.

Jakie relacje Maja Chwalińska ma dziś z Igą Świątek? "Troszeczkę się ODDALIŁYŚMY"

Oparciem w najtrudniejszych momentach rywalizacji jest dla tenisistki ojciec, Tomasz Chwaliński. Przez dekady pracował jako elektryk w kopalni. Dziś przebywa już na emeryturze górniczej, dzięki czemu może z bliska przyglądać się sukcesom córki. W otoczeniu zawodniczki pan Tomasz cieszy się opinią człowieka o niezmiennie optymistycznym usposobieniu. To on w chwilach zwątpienia powtarzał Mai jak mantrę proste słowa: "Dasz radę", budując w niej wiarę we własne możliwości.

Fajna z nich rodzinka?