Piotr ze "Ślubu od pierwszego wejrzenia" był BEZDOMNY. "Zaczynałem tak naprawdę od zera"
Bez wątpienia Piotr jest jedną z tych postaci, które w "Ślubie od pierwszego wejrzenia" wzbudzają najwięcej emocji. Mężczyzna w dość kontrowersyjny sposób rozstał się z żoną Agatą, a teraz odcina kupony popularności. W jednym z wywiadów opowiedział o swojej trudnej przeszłości.
"Ślub od pierwszego wejrzenia"
Najnowszy sezon "Ślubu od pierwszego wejrzenia" wzbudził sporo emocji. Tym razem żadna z par nie przetrwała, a perypetie Agaty i Piotra odbijają się w mediach szerokim echem. Mężczyzna i jego małżonka raczej nie zapamiętają dobrze tej krótkiej, ale wyboistej przygody, jaką było ich małżeństwo. Uczestniczka show w rozmowie z Pudelkiem przekazała jednak, że gdy zgasły kamery, ten napisał do niej, że "tęskni i chce, żeby do niego wróciła". Tak się jednak nie stało, a z opowiadań kobiety wynika, że niemal od samego początku nie pałali do siebie gorącymi uczuciami.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
TYLKO U NAS! Krupa o relacji z ojcem jej córeczki i propozycji pracy z POLSATU
Piotr ze "Ślubu od pierwszego wejrzenia" był bezdomny
Korzystając z medialnego zainteresowania, (wkrótce już byli) małżonkowie chętnie udzielają rozmaitych wywiadów dotyczących ich relacji i życia prywatnego. Sporą popularnością cieszą się wynurzenia Piotra, który chętnie opowiada również o swojej przeszłości. Tym razem wspomniał o rodzinie adopcyjnej i o tym, jak w wieku 15 lat wylądował na ulicy.
Mężczyzna w rozmowie z TVN ujawnił, że nie ma kontaktu ze swoją rodziną adopcyjną. Piotr wspomniał, że usłyszał od nich, że "ma płacić 1/3 za opłaty albo się wynosić".
No to się wyniosłem. Zaczynałem tak naprawdę od zera, zaczynałem od bycia, nie wiem bezdomnym, bez pracy. Wybrałem drogę ciężką, z kłodami rzucanymi pod nogi i jestem dumny z tego, że wyrosłem na osobę, na jaką wyrosłem - ujawnił w wywiadzie dla TVN.
W rozmowie przyznał także, że miał szczęście, że na jego drodze pojawili się jednak dobrzy ludzie, którzy mu pomogli.
Trafiłem w tamtych czasach naprawdę na bardzo dobrych ludzi, nawet ludzi, którzy byli bezdomni. Ja nie pamiętam, żeby bezdomność kojarzyła się wtedy tak bardzo z alkoholizmem, jak to jest w tej chwili. Kiedy ja stałem się z dnia na dzień osobą bezdomną, pilnowali mnie, żeby nic mi się złego nie stało. Pomogli mi nie stoczyć się na dno. Naprawdę trzeba mieć bardzo silną osobowość, żeby nie wybrać łatwiejszej drogi, czyli kraść, handlować czymkolwiek dziwnym, co było, jest i będzie szybkim sposobem na zarabianie pieniędzy - opowiadał.
