Szczera do bólu Małgorzata Rozenek o porażce w "DDTVN": "Nie mogłam nikogo za to obwiniać. Niewiarygodnie WK...IAŁAM SIĘ NA SIEBIE"

"Dzień Dobry TVN". To był naprawdę... Jedziesz autostradą w super furze, cieszysz się, bo wreszcie jesteś na tej autostradzie, na której chcesz być całe życie, dobijasz gaz i nagle wpadasz w poślizg. I wszystko się dzieje wokół ciebie nie tak, jak powinno - wizualizowałaś ten moment, marzyłaś o tym momencie, każdą decyzję, którą podejmowałaś na przestrzeni lat, podejmowałaś z myślą o tym. I mierzysz się z takim poczuciem: "I to tyle? To jest to, o czym marzyłam?". Nagle wpadasz w ten poślizg... i tu się zaczyna.

Ja siebie potwornie rozczarowałam. Nie mogłam złapać rytmu, nie mogłam wejść, ja bardzo dobrze czytam media i wiedziałam, że jak nie uda się zatrzymać tego hejtu po pewnym etapie, to my już go nie zatrzymamy, ja to wiedziałam. Czujesz, że jedziesz na ścianę, zbliża się coraz szybciej i tak naprawdę niewiele możesz z tym zrobić. Nie podobało mi się nic, co tam robiłam. Ludzie jeszcze często próbują mnie pocieszać na zasadzie: "Boże, nie wiem, dlaczego to się tak skończyło. Przecież tak sobie dobrze radziłaś". Ja sobie wtedy myślę, nie, najgorzej jest próbować mnie pocieszyć kłamstwem. Nic mi się w sobie tam nie podobało.

Nie miałam tej naturalnej swobody, nie miałam tej iskry. Całe moje życie chronię swoją iskrę, udaje mi się to robić, to dla mnie istotne. (...) Wtedy miałam poczucie, że nie ma tam mojej iskry. Wszystko, moje oczekiwania wobec samej siebie, moja presja, którą sama na sobie położyłam.

Nie marzeniem. Znaczy marzeniem, dlatego że moim planem życiowym, zawodowym, było to, że ja chciałam pracować rano, o 12 kończyć pracę, i iść do dzieci, do domu.