Helena Englert zapewnia, że utrzymuje się sama, a przy okazji psioczy na aktorstwo: "Czuję lekkie WYPALENIE ZAWODOWE"
Helena Englert została bohaterką najnowszego wydania "Twojego Stylu". Córka Jana Englerta i Beaty Ścibakówny w rozmowie, którą sama autorka wywiadu nazywa "szczerą", opowiedziała o zarobkach, aktorstwie i… wypaleniu zawodowym. "Chyba kocham tę pracę bez wzajemności" - przyznała 25-latka.
Helena Englert, córka Jana Englerta i Beaty Ścibakówny, postanowiła pójść w ślady rodziców i zostać aktorką. Jedną z "przełomowych" ról w jej filmografii był thriller erotyczny "Pokusa" w reżyserii Marii Sadowskiej - film, który widzowie ocenili na 2,7 na Filmwebie. Sama Helena w oczach publiczności wypadła nieco lepiej, ale też nie oszałamiająco - zdobyła 3,3 na 10 punktów.
Nie przeszkodziło to jednak jej ojcu w zaangażowaniu jej do "Hamleta" w Teatrze Narodowym. Englert zaznaczył, że jego córka sama "zapracowała na sukces" studiując w prestiżowej Tisch School of the Arts w Nowym Jorku. Ona sama nie była aż tak dyplomatyczna i wprost wypaliła o nepotyzmie.
I tak naprawdę ja nie mam kontrargumentów, no bo to jest nepotyzm, ale z drugiej strony mam być może ostatnią możliwość, żeby pracować z tatą.
Helena Englert wspomina naukę aktorstwa w USA. "Zdaję sobie sprawę ze swojego przywileju, że mogłam tam pojechać"
W związku z promocją kolejnego "ambitnego" tytułu - tym razem komedii o wyraźnym, erotycznym zabarwieniu "Seks dla opornych" - Helena Englert pojawiła się na okładce "Twojego Stylu". Sesji towarzyszył oczywiście szczery wywiad. Już na wstępie, zapytana, czy świat stoi przed nią otworem, odpowiedziała:
Mam raczej poczucie, że sama muszę otworzyć drzwi do świata i zapracować na to, co chcę dostać. Jestem pragmatyczna. Wierzę, że "jak sobie pościelisz, tak się wyśpisz". Mam uczulenie na patetyzm. Staram się koncentrować na tym, żeby dzisiaj było dobrze
W dalszej części rozmowy Helena zdradziła, że została aktorką trochę przez przypadek. I może trudno w to uwierzyć, ale... dziś czuje lekkie wypalenie zawodowe. Jak przyznała, zanim trafiła przed kamerę, próbowała swoich sił w wielu dziedzinach - od baletu i szkoły muzycznej po jazdę konną i tenis. Żadna z nich nie dała jej jednak poczucia, że mogłaby związać z nią przyszłość. Aktorstwo było więc ostatnią opcją. Choć początki na planie okazały się dla niej traumatyczne.
Płakałam, chciałam zrezygnować, ale podpisałam umowę na rok, więc następnego dnia musiałam przyjść do pracy. Z biegiem czasu szło mi lepiej i miłość do aktorstwa rozkwitła. Chociaż ostatnio zaczynam się zastanawiać, czy przypadkiem moje miejsce nie jest gdzieś indziej. Czuję lekkie wypalenie zawodowe…
Na komentarz dziennikarki, że to brzmi "smutno", Helena tylko przytaknęła, dodając, że chyba nie jest jej dane w pełni się rozwijać. Nie przeszkadza jej to jednak przyjmować kolejnych propozycji - w końcu sama się utrzymuje i ma rachunki do opłacenia. Po cichu liczy jednak na to, że etap "pokłócenia się" z aktorstwem wkrótce minie.
Chyba kocham tę pracę bez wzajemności. Mam delikatne poczucie niedocenienia. Chciałabym dać tak wiele, a nie jest mi dane. Jest mi przykro, bo to rzeczy ode mnie niezależne. Wbrew powszechnemu przekonaniu nie korzystam z finansowego wsparcia rodziców, utrzymuję się z własnej pracy. Mam czynsz i rachunki do opłacenia, więc pracuję niezależnie od tego, czy rola mnie inspiruje, czy nie
Helena postanowiła także podzielić się "życiową mądrością": aktorstwo to nie bułka z masłem. Oczywiście przekonała się o tym na własnej skórze. Jak sama mówi, ten zawód wymaga ogromnej odwagi i odporności. Pracuje się bowiem na emocjach, ale nie można pozwolić, by one przejęły kontrolę. W trudnym zawodzie, jakim jest aktorstwo, nie ma też miejsca na użalanie się nad sobą.
Trzeba mieć grubą skórę. (...) Po szkole nikt nie będzie głaskał cię po głowie. Doświadczyłam tego na własnej skórze. Nie chcę użalać się nad sobą, bo w tym zawodzie nie wolno tego robić. Trzeba założyć zbroję i iść do przodu
