Julia Wieniawa zapytana PRZED KAMERĄ o wywiad Rozbickiego u Wojewódzkiego! Tak zareagowała

Julia Wieniawa i Nikodem Rozbicki przez cztery lata tworzyli jeden z najgorętszych związków w polskim show-biznesie. Ich relacja obfitowała w liczne wzloty i upadki, a sami zainteresowani wielokrotnie deklarowali, że łączy ich piękna przyjaźń i zaufanie. Wspólna sielanka zakończyła się wraz z przeprowadzką aktora do Los Angeles, gdzie kontynuuje studia aktorskie.

Ostatnio Nikodem Rozbicki miał okazję gościć na kanapie u Kuby Wojewódzkiego, gdzie został zapytany o Julię Wieniawę. Gospodarz programu wspomniał, że usłyszał od niej, że "gdyby jej ex nie był tak uparty, mógłby być miłością jej życia". Aktor poprosił o doprecyzowanie, o którą Julię chodzi, co zostało odebrane jako przytyk w stronę jego byłej partnerki.

Zobacz: Oto wszystkie Julie, z którymi spotykał się Nikodem Rozbicki: Wieniawa, Maffashion... Były jeszcze jakieś?

W odwecie Wieniawa opublikowała w mediach społecznościowych nagranie z "kubłem zimnej wody, który by się przydał niektórym", a następnie opublikowała fragment swojej piosenki "Na nowo".

Został ci tylko kontakt do mnie... Chwal się, chwal... Od nowa... - słyszymy na nagraniu, które podpisała: "Kiedy tekst twojej piosenki nabrał większego znaczenia".

Artystka została wypytana o sytuację w wywiadzie z serwisem Jastrząb Post. Zasugerowała, że tekst piosenki idealnie pasuje do sytuacji, choć nie jest o rozstaniu miłosnym, lecz o zupełnie innej osobie.

Myślę, że dałam wystarczający komentarz w tej sprawie. (...) Prawda jest taka, że ta piosenka nie jest do końca o rozstaniu miłosnym. Ona jest kierowana do zupełnie innej osoby... Nigdy nie będę mówiła, o co w tym chodzi. To było bardziej związane z moją zawodową historią. No ale, że życie pisze różne scenariusze... Tekst nabrał nowego znaczenia, głębszego, szerszego. To tylko mówi o tym, że piosenkę można interpretować na różne sposoby - stwierdziła Julia Wieniawa.

Pokazała klasę?

Zobacz: Oto wszystkie komentarze, które Julia Wieniawa "polajkowała" po wynurzeniach Nikodema Rozbickiego