Beata Tadla jest MACOCHĄ dla 11-letniego chłopca: "Nie mam obowiązku wychowawczego, bo on ma swoich rodziców"

Dla mnie z pewnością to było łatwiejsze, bo mam już odchowanego syna. Świat jest tylko dla mnie, ale pojawia się Michał. Zresztą ja sama założyłam taki warunek, że mężczyzna, którego chcę poznać powinien mieć dziecko, żeby znał ten rodzaj odpowiedzialności. No i on też ma dziecko, tylko że dużo mniejsze niż mój syn. To jest to, że ktoś przychodzi do ciebie z pewnym bagażem i teraz to jest twój wybór

Bardzo do mnie przemawia metafora domu, ale nie takiego, że sobie go wybudujesz pod siebie, tylko szukasz domu, który już stoi. Pewnie ktoś go wybudował dla siebie albo na sprzedaż, ale nie personalnie dla ciebie. Nie spotykasz plasteliny, z której chcesz dopiero ulepić partnera, a poza tym gdybyś chciała ulepić taką tylko pod siebie, to by było straszne. Przecież z przyjściem do twojego życia kogoś, ty się możesz też o sobie wielu rzeczy dowiedzieć, możesz się rozwinąć dzięki tej relacji

Jest to fantastyczny chłopiec, bardzo mądry, bardzo podobny do swojego taty. My się postanowiliśmy zaprzyjaźnić, to znaczy ja postanowiłam, że będę po prostu przyjaciółką. Ja nie mam żadnego innego obowiązku wobec pasierba, nie mam obowiązku wychowawczego, bo ona ma swoich rodziców, więc ja się w to nie wtrącam. Natomiast postawiłam granice, jakieś zasady wdrożyłam, wie np., że przy mnie pistoletem to nie, bo ja pacyfistka, że w tym domu je się dużo warzyw i takie tam drobiazgi

Michał bardzo dba o relację z synem i to jest przepiękne to obserwować. Mimo że dzieli ich odległość fizyczna, to jednak mam wrażenie, że oni się częściej spotykają niż niejedna rodzina mieszkająca w tym samym mieście. Naprawdę dba o to niesamowicie, jest wspaniałym ojcem i to jest dla mnie wzruszające, ale też budujące, bo on jest odpowiedzialny