Anna Guzik wspomina Bożenę Dykiel: "DBAŁA O NAS. Strofowała mnie i miała odwagę mówić o rzeczach, których nikt nie mówi"

Bożenka była taką osobą, która była niezwykle rodzinna. Ona zawsze wypytywała "pokaż zdjęcia swoich dziewczyn", aktualizowała cały czas te dane, wymieniałyśmy się życzeniami świątecznymi i jakby cały czas byłam w tym jej życiu - w sensie takim, że ona opowiadała o tym, co teraz robi, co jest jej pasją. Uwielbiała ogród, uwielbiała gotowanie, "a teraz dziewczyny przyjeżdżają", "a teraz jest wnuk". Ja po prostu wiedziałam, że ona jest niezwykle rodzinną osobą i jej największą radością jest dbanie o najbliższych. Dbała też nie tylko o tych swoich najbliższych domowych, ale też o nas. Cały czas mnie strofowała w różnych kwestiach, kiedy byłam młoda. (śmiech) "A co u ciebie słychać", "kupuj mieszkanie", "nie możesz czekać z tymi dziećmi" - matkowała trochę i miała odwagę mówienia pewnych rzeczy, których czasami nie wypada mówić. Ona brała to na klatę i po prostu mówiła pewne rzeczy, bo tak uważała, że to jest słuszne

Bożenka zawsze była taką kulą energii. Kiedy wchodziła na plan, miała wszystko poukładane i mówiła "to musi być tak, a to musi być tak", była nauczona tekstu. Jako taka niezwykle silna osoba i osobowość, miałam wrażenie, że ona te swoje kłopoty chowa przed światem. Że ona o tym nie mówi, bo wydaje się osobom silnym, że to jest jakby okazywanie jakiejś słabości. Ona o tym nie mówiła. Widzę, że to jest cecha charakterystyczna takich mega silnych osób, że one nie chcą pokazywać tej swojej słabości i to też jest bardzo wzruszające

Nie bała się zwracać uwagi ludziom. Dzisiaj ludzie rzadko biorą odpowiedzialność na siebie, bo to jest takie dbanie o drugą osobę, że ty zwracając jej uwagę, dajesz jej sygnał "dbam o to, jak wypadniesz", "dbam o ciebie". Ludzie nie potrafią tego odebrać, odbierają to czasami jako afront, zupełnie niepotrzebnie. A to jest rodzaj dbałości i odwagi na to, żeby powiedzieć "ja sobie tego nie życzę". Nikt chyba tego Bożence nigdy nie powiedział w życiu. (śmiech) Ale Bożenka miała właśnie taką odwagę mówienia rzeczy, które myśli, co jest bardzo rzadką cechą