Gabi Drzewiecka wspomina wsparcie Agnieszki Woźniak-Starak: "Z moich oczu popłynęły łzy"

W związku z tragicznymi wydarzeniami w życiu prywatnym Agnieszki Woźniak-Starak dziennikarka zrezygnowała z poprowadzenia drugiej edycji reaktywowanego Big Brothera. Kilka tygodni temu dyrektor programowy TVN, Edward Miszczak, poinformował, że 41-latkę zastąpi Gabi Drzewiecka.

Zobacz: Gabi Drzewiecka potwierdza, że poprowadzi "Big Brothera": "Agnieszka Woźniak-Starak postawiła poprzeczkę wysoko. Zrobię wszystko, żeby nie zawieść fanów"

Znana głównie z radia i wywiadów z muzykami 33-latka nie ukrywa, że okoliczności, w jakich dostała szansę poprowadzenia wielkiego telewizyjnego formatu, były dla niej bardzo bolesne. Rzucona na głęboką wodę Drzewiecka mogła jednak liczyć na ciepłe słowo ze strony Woźniak-Starak, która w dniu emisji pierwszego odcinka napisała, że trzyma za nią kciuki.

W rozmowie z Fleszem Gabi zdradziła, co poczuła w momencie, gdy czytała wpis Woźniak-Starak. Okazuje się, ze dziennikarka miała okazję zrobić to dopiero po wyemitowaniu pierwszego odcinka show.

Nie ukrywam, że kiedy przeczytałam te słowa, z moich oczu popłynęły łzy - wyznaje szczerze nowa prowadząca Big Brothera. Agnieszka jest jedną z najbardziej życzliwych osób w polskim show biznesie. Znamy się od co najmniej dziesięciu lat. Nie jesteśmy przyjaciółkami, które chodzą razem na kawę, po prostu czasem widywałyśmy się przy okazji różnych spotkań towarzyskich. Rok temu zaprosiłam ją do inicjatywy "Hau good".

Drzewiecka wspomina, że była to akcja, która wspierała działania na rzecz bezdomnych zwierząt. Agnieszka zaangażowała się w nią na tyle, że przekazała na licytację swój rower.

Wiem, że był to dla niej wyjątkowy przedmiot. Niedawno przypomniałam sobie jeszcze jedną sprawę. Dwa lata temu w wywiadzie dla "Vivy" Aga powiedziała, że kibicuje mojej karierze. Zawsze czułam wsparcie z jej strony i to wsparcie bardzo dużo dla mnie znaczy - zdradza prezenterka.

Następczyni Agnieszki powróciła również do momentu, w którym usłyszała propozycję Miszczaka:

Kiedy usłyszałam tę propozycję, zaniemówiłam. Po chwili ciszy powiedziałam: "Dyrektorze, przepraszam, że nie skaczę pod sufit ze szczęścia. To dla mnie bardzo trudna sytuacja. Oczywiście, że zdaję sobie sprawę z tego, jak wielka jest to dla mnie szansa i normalnie bardzo bym się cieszyła, ale w takiej sytuacji trudno o okrzyki radości" - wspomina.