Justyna Kowalczyk opublikowała mowę z pogrzebu Kacpra Tekielego: "On nie byłby taki fantastyczny, gdyby nie góry..."

W ostatni wtorek odbył się pogrzeb Kacpra Tekielego, męża Justyny Kowalczyk. W środę natomiast wdowa po alpiniście opublikowała na Facebooku obszerny post, w którym zamieściła mowę pogrzebową. Dziękowała w niej przyjaciołom, dzięki którym mogła pożegnać męża. Zaznaczyła też, że rozmawiała wcześniej z mężem o śmierci i zdawała sobie sprawę z istniejącego ryzyka.

Zobacz: Pogrzeb Kacpra Tekielego. Na urnie z prochami znalazł się wyjątkowy napis. To słowa Justyny Kowalczyk

Był cudownym człowiekiem. Tak cudownym, jak Jego Przyjaciele. (…) Chłopaki, to, że rzuciliście wszystko na kilka godzin po tym, jak wszczęłam alarm i ruszyliście autem do Szwajcarii, to największe człowieczeństwo, jakie mnie w życiu spotkało. Kacper zrobiłby dla Was dokładnie to samo! A gdy On pakowałby plecak ze szpejem, ja na szybko wrzucałabym do torby pieluchy i mlenio, bo na pewno nie zostawiłabym go samego w takiej sytuacji. Bez względu na wszystkie plany. Dziękuję, że wszystko załatwiliście za mnie już na miejscu, gdy Kacperka odnaleziono - czytamy we wpisie Justyny.

Byłam żoną najwspanialszego człowieka na świecie, który był ALPINISTĄ. Choć sama gór się boję (trójkowe trudności to granica mojego komfortu), to starałam się Go ze wszystkich sił wspierać. Na tym moim zdaniem polega miłość. A On nie byłby taki fantastyczny, gdyby nie góry...

Kowalczyk podkreśliła, jak wdzięczna jest za to, że mogła pożegnać swojego męża. Zaznaczyła przy tym, że była w pełni świadoma ryzyka, które wiąże się z pasją jej męża.

Doceniam, że mogłam się z Nim pożegnać. Nie każda żona alpinisty ma taką możliwość. Wyjście od Niego i zamknięcie za sobą na zawsze drzwi, to najtrudniejsza rzecz, jaka mnie w życiu spotkała. Od tematu śmierci nie uciekaliśmy. To były trudne rozmowy, ale szczere i świadome. Hugo pojawił się na świecie dlatego, że mój Kochany Mąż był pewien, że nie tylko dam sobie w każdej sytuacji radę, ale i na ile się da, zrekompensuję stratę.

Przypomnijmy: Na pogrzebie Kacpra Tekielego wybrzmiały dwa utwory. Jeden bardzo niespodziewany

Na pewno Go nie zawiodę. Zrobię wszystko, by wychować Hugotka na tak wspaniałego człowieka, jakim był Kacper. Żeby nasz chłopczyk dał komuś tyle szczęścia, ile dostałam ja. Będziemy żyć, jak nauczył nas Kacper. Pełnią. Będziemy zwiedzać świat i zdobywać szczyty. Będziemy na każdą minutę zachłanni, jak On. To wszystko przy makaronie, pysznym winie i aromatyczniej kawie. Przyznaję Mu rację: życie jest za krótkie, by się pierdołami przejmować. Perspektywa mi się zupełnie zmieniła. Hugo miał cudownego Tateła! Gdybym kilka lat temu wiedziała, że ta historia będzie miała taki przebieg, wskoczyłabym w ogień z jeszcze większą siłą!!! Dla spotkania z takimi ludźmi, jak Kacper warto żyć. To, że byłam całym Jego światem przez cztery lata, że dałam mu szczęście, jest dla mnie ogromnym zaszczytem - zakończyła swoje przemówienie Kowalczyk.