Justyna Steczkowska wspomina czasy młodości: "Zwracaliśmy uwagę na śliczne dziewczynki w klasie. JA DO NICH NIE NALEŻAŁAM" (WIDEO)

Po pierwsze, moja uroda nigdy nie była wyjątkowa. Pamiętam, (miałam - przyp. red.) w klasie piękną przyjaciółkę. Ona była wyjątkowej urody dziewczyną, wszyscy chłopcy się w niej kochali. Była też Ania z podstawówki, miała trochę taką urodę Marilyn Monroe, ale z ciemnymi włosami. Była taka okrąglutka, śliczna. Wszyscy zwracaliśmy uwagę na te śliczne dziewczynki w klasie i ja do nich nie należałam, absolutnie. Natomiast to, co wyróżniało mnie spośród ludzi, to talent do muzyki

Trzeba przyznać, że słodkie nagranie, prawda? Ile to lat temu... Pamiętam występ, ale jak do tego doszło? Z jakiego powodu? Nie za bardzo pamiętam. Byłyśmy w jednej wytwórni, więc pewnie był taki pomysł wtedy. Występowałyśmy razem na Fryderykach jako dziewczyny, które odniosły w tamtych czasach olbrzymi sukces i były takim nowym otwarciem show-biznesu

Tak, owszem. Podłożył, ale zorientowałam się, przepuściłam to przez siebie, odpuściłam stres, złe wibracje i poszłam dalej. Dziś jestem innym człowiekiem niż kiedyś. Show-biznes nie jest wyjątkowy pod tym względem - po prostu ludzie są albo w porządku, albo nie i to w zasadzie jedyne kryterium wszędzie. A że takich świń się podkładało dużo, różnych... Stroniłam od takich rzeczy, bo jako człowiek źle bym się ze sobą czuła, bo potem bardzo to przeżywam. W ogóle przeżywam drobne emocje mocno, a wtedy to było 10 razy bardziej. (…) Na pewno dużo jest w show-biznesie tego, co jest bardzo słyszalne i widoczne, a ja to wiem, bo byłam świadkiem wielu sytuacji z drugiej strony - dużo hipokryzji. Tu jestem taki biały, a tu jednak parę plam na mnie jest. Po co mówić o tym, że jestem biały? Nie wiem, ale to już jest poza mną