Joanna Racewicz wspomina zmarłego w katastrofie smoleńskiej męża: "Książki odwykły od notek na marginesach, z koszul uleciał zapach skóry" (FOTO)
Joanna Racewicz zamieściła wzruszający post na Instagramie, w którym to wspomina zmarłego męża, Pawła Janeczka. "Świat już zawsze będzie uboższy o Twój uśmiech, ciepło dłoni, iskrę w oku" - pisze.
Wszystkich Świętych to niezwykle nostalgiczny czas wspomnień bliskich, którzy odeszli z tego świata. Gwiazdy dzielą się wzruszającymi postami w sieci i przypominają ukochane osoby, których nie ma już z nimi. Na wzruszający wpis zdobyła się również Joanna Racewicz, której mąż Paweł Janeczek, były porucznik Biura Ochrony Rządu zmarł 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie smoleńskiej. Dziennikarka często wspomina swojego męża, a ostatnio nawet w dniu 12. rocznicy tragedii apelowała o uszanowanie pamięci ofiar.
Prezenterka powiedziała wówczas, że podczas uroczystości państwowych, często zapomina się o spokoju rodzin, które tego dnia straciły swoich bliskich w katastrofie. Racewicz na swoim Instagramie przytaczała przykłady skandalicznych zachowań, które zaobserwowała na cmentarzu.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Wojenki WAGs i powrót Joli Rutowicz
W dniu Wszystkich Świętych Joanna zdecydowała się na niezwykle emocjonalny wpis na Instagramie, w którym to opowiedziała o bólu po stracie ukochanej osoby. Słowa ubrała w wiersz, a wpis opatrzyła zdjęciem Pawła Janeczka.
Świat już zawsze będzie uboższy o Twój uśmiech, ciepło dłoni, iskrę w oku. Pusty bez "jestem, nawet jak mnie nie ma" i "wrócę do domu przed kolacją". Książki odwykły od notek na marginesach, z koszul uleciał zapach skóry. Wyblakły zdjęcia i bilet w jedną stronę. Ściany odwykły od brzmienia głosu. Klucze w szufladzie nie otworzą odległego domu. W powietrzu niedokończona trudna rozmowa. Ojcostwo przerwane w pół słowa. Okruchy na blacie w kuchni. Bezcenne ślady istnienia. Kochamy. Na zawsze. J. i I - czytamy we wpisie.
Pod postem od razu pojawiły się słowa wsparcia. Internauci pisali, że "Janosik" był wspaniałym człowiekiem i w tym dniu zadumy, myślą o zmarłym mężu Racewicz.
Jezu, ale uwielbiam Pani słowa... rozpacz, tragedia, a tak pięknie ubrane w słowa...; Słowa piękne i bardzo wzruszające; Tak smutne i zarazem tak piękne słowa...; Wzruszające i piękne; Jakie te słowa są bolesne, a jednocześnie piękne i pełne miłości... Tej ponad wszystko; Przepiękny wyraz pamięci, miłości i tęsknoty. Uchwycony sens dzisiejszego święta - pisali internauci.
