Opublikowano FRAGMENTY ROZMÓW Emila S. i Doroty R.! "Mam już przygotowane sejfy, wszystko"

Emil S.: Ja użyczyłem pożyczki Monice, Monika jemu.

Dorota R.: Tak se popożyczaliście?

Emil S.: Tak, a Rafał do spółki

Dorota R.: Rafcio to się wp***dolił, co? Myślał, że będzie tylko udźwiękowiał film, a nie wiedział, że będzie k**wa prał pieniądze.

Emil S.: Ja już zapłaciłem tak, 850 i jutro mam zrobić dwa osiemset coś tam, to muszę to w mailu zobaczyć. I w ciągu 60 dni oni nam zwrócą VAT, 800 tysięcy jest tego VAT-u, a jak mi zwrócą, to ci część pieniędzy oddam, dobra?

Dorota R.: A ile?

Emil S.: (niezrozumiale)

Dorota R.: O, ekstra.

Emil S.: Dobra? Ponieważ jesteśmy nową spółką, to trwa to 60 dni, jakbyśmy byli (niezrozumiale) w spółce, to było 25 chyba.

Dorota R.: Ale w gotówce mi oddasz?

Emil S.: No, w gotówce ci oddam.

Dorota R.: No, to dobrze.

Emil S.: Będę chciał w gotówce, jakoś to wypłacić.

Dorota R.: Bo ja muszę to schować.

Emil S.: Musisz schować.

Dorota R.: Mam już przygotowane sejfy, wszystko.

(...)

Dorota R.: I co to jest, z tej spółki zrobimy jakiś po prostu przelew stały, tak?

Emil S.: Jeszcze musimy tylko ustalić, jak będziemy wyciągać hajs.

Dorota R.: No właśnie, no bo to jest jakieś ważne, jak to zrobić?

(...)

Emil S.: No, na jakiś czas są te zwroty, przez te pół roku może byśmy się pomęczyli jakimś pomaganiem przez kogoś innego, co?

Dorota R.: Albo niech ktoś odkłada po prostu te pieniądze.

Emil S.: (niezrozumiale)

Dorota R.: Niech to się na razie odkłada, tylko żeby ona nie miała dostępu do tego, a potem się po prostu za rok, jak to się uspokoi, podzielimy tym, co narosło.

Emil S.: Dobrze.

Dorota R.: Wcześniej, jak było między nami okej, byliśmy tak dogadani, że Emil kupuje te Żabki, których łączny koszt tam jest około 4 milionów, prawda?

Emil S.: Cztery z hakiem.

Dorota R.: Cztery z hakiem, więc jakby nie patrzeć, po naszym rozwodzie daj mi na tę moją stabilność finansową i na to moje bezpieczeństwo finansowe połowę, czyli jakby nie patrzeć dostaję te dwa miliony. Ja nie chcę tych dwóch milionów, znaczy chcę, wezmę połowę, tylko po to, żeby to już teraz się jak najszybciej zakończyło i żeby Emil mógł się, nie wiem, odkopać z tych swoich problemów finansowych.

Dorota R.: Chciałabym, żeby po prostu przepisał mi tę jedną Żabkę, która kosztuje 2 miliony 200.

Emil S.: Nie, nie zgadzam się.

Dorota R.: Dlaczego?

Emil S.: Dlatego, że nie. Mogę małą przepisać.

Dorota R.: Słucham?

Emil S.: Tę małą ci mogę przepisać.