Dominika Serowska o zaręczynach: "Jak to kiedyś nadejdzie, to super, A JAK NIE, TO TEŻ SUPER". Na weselu nie chce mielonego ani disco polo

Nie, nie jesteśmy [zaręczeni], nie będę tu robiła jakiegoś dziwnego zamieszania. (...) Na ten od Marcina jeszcze czekam, ale ten też jest niczego sobie. Śmiałam się nawet do Marcina, że taki kamień to co najmniej.

Dużo osób mnie pyta, "A dlaczego wy się jeszcze nie zaręczyliście?", co jest dla mnie jakimś dziwnym pytaniem. Nie czekam. Jak to kiedyś nadejdzie, to super, jak nie nadejdzie, to też super, ja w ogóle od lat nie miałam takiego marzenia, żeby być na ślubnym kobiercu. Nie mam z tym problemu. Oczywiście czasem się tam z Marcinem śmiejemy, bo on czasem mówi do mnie "żono" czy coś, ja mówię: nie jestem żadną żoną, nie przypominam sobie. Ale ogólnie nie mam takiego ciśnienia, nie jestem chyba z kobiet, które mówią "albo mi się oświadczysz, albo to koniec". Nie mam czegoś takiego.

Na pewno nie byłoby to typowe polskie wesele. Na pewno nie miałabym takiej klasycznej sukienki. W ogóle ja kiedyś myślałam, że najfajniej by było, gdybyśmy byli tylko we dwójkę, ewentualnie z dziećmi, że tylko taki "nasz" team, z drugiej strony Marcin mówił, że fajnie byłoby, gdyby jednak troszkę więcej było tych osób. Ja sobie to ewentualnie wyobrażałam w jakiejś plażowej scenerii albo włoskiej, na pewno nie jakiś polski zajazd z kotletem mielonym. W ogóle ja uważam, że ludzie, którzy robią śluby, żeby tam się najadła ciocia czy ktoś tam, to jest jakaś abstrakcja. Na pewno coś innego, no nie wyobrażam sobie takiego tradycyjnego, że wiesz, DJ, disco polo, przecież ja bym tam umarła.