Iwona Pavlović wspomina pierwsze małżeństwo. Rozwiedli się po 19 LATACH: "Gdybym tak mocno nie zakochała się w Wojtku, to nie byłoby rozwodu"

Powiem tak, w moich czasach dosyć często to było. Ale wiesz też z jakiego powodu. Trenujesz razem, jeździsz razem, ciągle jesteś razem. Takie na dobre i na złe. A to, wiesz, zbliża też. Nie mówię, że tam nie ma miłości w tych związkach, bo bardzo często najpierw gdzieś tam spoglądają na siebie i się łączą w pary taneczne. I to rzeczywiście później, wiesz, się rozwija i kwitnie. I sporo jest takich par, że do dzisiaj są razem ze sobą. Dzisiejsze czasy troszkę się zmieniły. Już teraz niekoniecznie chłopak i dziewczyna muszą być ze sobą razem, czasami są kumplami po prostu.

Poruszyłaś bardzo taki trudny dla mnie temat, bo to też tak będzie, że teraz to na niego winę zrzucimy całą. Myślę, że gdzieś w ogóle między nami się, wiesz, tak rozchodziło chyba... Ale ja byłam też taką osobą, tak byłam wychowana, że w mojej głowie, uwierz mi, pojęcie rozwodu nawet nie istniało.

Nawet nie wyobrażałam sobie, że ja bym mogła się rozwieść, to w ogóle by było niemożliwe. Było możliwe, jak uderzył mnie ten Amor, dopiero później. Natomiast w trakcie jakoś tak wychowana byłam, że może tak ma być, może to przejdzie... Mało tego, ja myślę, że gdybym tak mocno nie zakochała się w Wojtku, to nie byłoby rozwodu.

Dużo kobiet, zauważ, tak tkwi. Bardzo jest spora grupa kobiet, to się zmienia, która nie ma niezależności finansowej. I wtedy akceptują dużo rzeczy, nie tylko zdradę. No taki to jest trudny temat, bardzo bolesny, nie taki powierzchowny, nawet nie chcę w niego się teraz zagłębiać, bo co kobieta, to by była historia tak naprawdę. Każda z nas jest inna. Chociaż ja się śmieję, że każda jest inna, a jednocześnie taka sama. Coś jest na rzeczy. Więc w moim wychowaniu, w mojej głowie tak samo tego nie było. Nie wiem, czy ubolewać nad tym, że teraz te rozwody są łatwiejsze, czy lepiej, jak tak nie było. Trudno mi tak powiedzieć. Ja myślę, że lepiej, żeby szczęśliwie żyć. Wiesz, okej, ja nie powiem, że tam się męczyłam, bo ten związek był naprawdę taki dosyć przyjacielski, nazwałabym to. Ale też się cieszę, że jednak mam teraz drugi związek, już trochę inny. Bardziej dojrzały chyba. Już wiemy, na czym nam zależy.