Prokurator ujawnia szczegóły zatrzymania Michała S. i jego REAKCJĘ: "Współczułem rodzinie, gdy zobaczyłem, do jakiego człowieka wchodzimy"

Klasyczne badania genetyczne sprawdzają, czy materiał porównawczy pasuje jeden do jednego do materiału dowodowego - najczęściej z miejsca zbrodni. Genealogia genetyczna działa inaczej. Szuka pokrewieństwa między osobami w bazach genealogicznych

Mogę odpowiedzieć na to pytanie ogólnie, nie odnosząc się tylko do tego śledztwa. Jeśli w tak poważnej sprawie człowiek niemal od razu się przyznaje, to znak, że ta sprawa w nim tkwiła. Nie ma dymu bez ognia

Minęło niewiele ponad miesiąc, odkąd dowiedziałem się, o kogo chodzi, ale zdążyłem przejść przez kilka faz. W pierwszym momencie nie wiedziałem jeszcze nic o tym człowieku. Poznałem tylko imię, nazwisko, imiona rodziców i datę urodzenia. Wiedząc, że z dużym prawdopodobieństwem to się potwierdzi, poczułem chwilową euforię. To był ogrom pracy, mojej i całego zespołu. Piętnaście lat, a w moim przypadku prawie sześć, pościgu za nieuchwytnym cieniem. Trudno w takiej chwili nie poczuć radości. Potem, gdy planowaliśmy zatrzymanie, narastało napięcie. Nie tyle stres, co obawa, żeby zachować maksymalną tajemnicę, nie dopuścić do wycieku do mediów. Żeby podejrzany nie dowiedział się jakimiś okrężnymi drogami, zanim my go zatrzymamy. Nie było ku temu żadnych przesłanek, ale przecież świat nie takie historie widział. Był też, oczywiście, element niepewności, czy opinie DNA z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego i z Instytutu Ekspertyz Sądowych w Krakowie będą zgodne, że nasz zatrzymany ma to samo DNA, co mężczyzna, który zaatakował Izę

Gdy przystąpiliśmy do samej realizacji, starałem się - tak jak zawsze w pracy - pozostać człowiekiem. Współczułem rodzinie dotkniętej tą tragedią. Gdy zobaczyłem, do jakiego człowieka wchodzimy na przeszukanie, że ma żonę i dwójkę małych dzieci, a później jeszcze dostrzegłem w nim, być może udawaną, a być może prawdziwą skruchę, to sprawiło, że poczułem coś w rodzaju współczucia, zwłaszcza myśląc o dzieciach. Teraz jestem w trzeciej fazie, która polega na takim stonowaniu emocji. Nie zapominam o tragedii rodziny Izy i o niej samej

Oczywiście nie przesądzam tego, ale doświadczenie śledcze i podstawy psychologii podpowiadają, że to mógł być drugi lub kolejny czyn zabroniony. Będziemy to weryfikować na tyle, na ile będzie to możliwe. Około 2010 r. miały miejsce inne napady na kobiety o charakterze seksualnym na terenie Trójmiasta, w tym Gdyni. Niektóre z nich wyglądają na seryjne, choć nie tak brutalne. Podkreślę jednak, że na dzień dzisiejszy nie dysponuję dowodami na jakiekolwiek inne przestępstwo podejrzanego